Piszemy rozprawkę

Uczennica

UczennicaPisanie rozprawki to dla wielu uczniów prawdziwy koszmar. Większość uważa, że to najtrudniejszy rodzaj wypowiedzi pisemnej, jakiej uczy się w polskich szkołach na zajęciach z języka polskiego. Jak nietrudno się domyślić, rozprawki z języków obcych są uważane za jeszcze bardziej skomplikowane. Jednak, jeśli odpowiednio się do tego przygotujemy, nie musi to być wcale tak trudne, jak nam się wydaje. Kilka prostych porad w kwestii pisania rozprawek pomoże nie tylko nauczyć się ich pisania, ale wręcz polubić je.

 

Temat rozprawki zawsze podany jest w taki sposób, że musimy się do niego odnieść, prezentując własne stanowisko w danej kwestii. Najpierw staramy się przedstawić jego zarys, następnie doszukujemy się argumentów za i przeciw podanej tezie. Ostatecznie, mamy jej przytaknąć bądź zaprzeczyć, w zależności od swojego uznania. Oczywiście, wyrażając własną opinię, koniecznie musimy ją dokładnie wyjaśnić.

 

Ze względu na specyficzny charakter tej wypowiedzi, podczas jej pisania używa się określonych fraz. Mają one podkreślać fakt, że to, co piszemy jest naszą osobistą opinią. „Myślę, że…”, „Uważam, że…”, „Według mnie…” to najprostsze z nich. Im bardziej te frazy są rozbudowane, tym lepiej dla stylistyki całej rozprawki. Natomiast przedstawiając argumenty, należy dokładnie je eksponować. Wprowadzając każdy kolejny z nich, musimy wyraźnie zaznaczać, że jest on nową myślą, odrębnym powodem takiego, a nie innego rozumowania.

 

Jako, że rozprawka często ma być formą przekonania kogoś do czegoś, dobrze jest starać się o to, by wszystkie te elementy, które odnoszą się do naszych indywidualnych poglądów, miały pewien ładunek emocjonalny. Dobrze, jeśli wynikają one z rzeczywistych przekonań na dany temat. Nie zapominajmy przy tym, że rozprawka nie może pozostać nierozstrzygnięta. Musimy opowiedzieć się po jednej ze stron.